Aanslag op onze kransslagaders

De inpak vanochtend is snel gebeurd dankzij mr. Ryanair. De plastic zakjes zitten weer vol, de kabouterrugzakjes zijn dicht geritst. Als zeven dwergen wandelen we hie-hoe’end met ons rugzakje naar 3sols, een eettent op de Gran Via de les Corts Catalanes. De reclameborden buiten geven aan dat ze English breakfast serveren. Nu de Brexit nog... Lees verder →

Advertenties

Mecenas voor 5 minuten

De klimaatverandering is een feit. Na de hete, kurkdroge zomer die de zomermaanden van 1976 bijna deed verbleken, hebben we nu te maken met moessons in Barcelona. Toch vandaag. Dreigend gedonder haalt ons uit onze slaap, toch vertikken we het om op te staan. De buienradar geeft aan dat het de hele dag pijpenstelen gaat... Lees verder →

Stembussen worden kunst

Iets na half zeven begint een meeuw aan de achterzijde van het appartementsgebouw te krijsen. Zijn kreten snijden mijn ambitie om uit te slapen dwars doormidden. Even later schreeuwt een slijpschijf me klaarwakker uit mijn ochtendroes. Ook de kinderen die aan de voorzijde slapen, hebben er geen al te beste nacht opzitten door enkele huilende... Lees verder →

Vuile was in Turijn

Gierende kinderstemmen halen ons uit onze zomerslaap die dankzij de airco nog wel een dag of vier had kunnen duren. Blijkbaar maken de andere kamers van de B&B zich klaar voor een huwelijksfeest. En daar hoort natuurlijk feestgedruis bij, al van 's ochtends vroeg. Aan de ontbijttafel zien we de mémé voor het eerst. Ze... Lees verder →

School’s out in Asti

Met een bang hart gaan we naar het kleine eetzaakje aan de voet van de heuvel waar onze B&B ligt. De '&B' plak ik terug aan de eerste 'B' bij het zien van de variatie aan ontbijtopties: vers brood, croissants en koffiekoekjes, groenten, artisjokken, champignons, fruit, pizza, enz. Echt een ontbijt zoals het hoort, weliswaar... Lees verder →

Gort, zoals in ‘gortdroog ontbijt’

De nacht was te kort. Niet dat we op een onmenselijk uur de dag voor de nacht hadden ingewisseld, maar de kamer zonder airco was veel te warm om een oog dicht te doen, laat staan twee. Tel daarbij de bouwvakkers die op een ontiegelijk vroeg uur aan hun werkdag begonnen vlak onder het raam... Lees verder →

Zure meuk

Het is half 10 wanneer we aan de ontbijttafel verschijnen met een héél klein beetje honger. Marco maakt ons een roereitje klaar met enkele pomodoro als contorno. Één toastje erbij en dat is ons ontbijt. De cakejes op het ontbijtbuffet ruiken nog naar de oven maar blijven onaangeroerd. Als we niet opletten eindigen we nog... Lees verder →

’t Is gebeurd!

De jonge Marco geeft ons een stevige handdruk wanneer we aan de ontbijttafel verschijnen. Hij is sinds 10 jaar wijnbouwer nadat hij samen met zijn familie het domein heeft gekocht. Waar andere wijnbouwers meestal lyrisch praten over hun vak, krijgen we vanochtend bij het ontbijt een ander, misschien wel eerlijker verhaal te horen. Wijnbouwer zijn,... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑